رسانههای بینالمللی غالباً تصویری تکساحتی از ایران ترسیم میکنند که با تکاپو و پویایی جاری در خیابانهای کلانشهرهای کشور تفاوتهایی دارد. در این میان، مستند عینی و بدون واسطه «الی» (Eli)، بلاگر و سفرنامهنویس پرمخاطب روسی از کانال Eli from Russia، که در قالب سفری مستقل از مسکو به تهران، شیراز و اصفهان سفر کرده است، روایتی زنده و صمیمی از جامعه، هنر و تمدن ایران را به مخاطبان جهانی معرفی میکند.
مستند «پیادهگرد سرخ» را میتوان نمونهای از تأثیر مواجهه مستقیم گردشگر با جامعه، فضاهای شهری، میراث تاریخی و زندگی روزمره ایران بر شکلگیری برداشت او دانست. تجربه این مستندساز نشان میدهد که تصویر ایران برای مخاطب خارجی میتواند از لایههای مختلفی تشکیل شود: از شکوه آثار تاریخی و معماری مذهبی گرفته تا زندگی روزمره شهری، فناوریهای خدماتی، بازار مصرف و تاریخ سیاسی معاصر.
برند ملی فقط مجموعهای از شعارها، نمادها یا کمپینهای تبلیغاتی یک کشور نیست؛ بلکه تصویری است که در ذهن مخاطبان داخلی و خارجی از یک ملت شکل میگیرد. در این میان، شبکههای اجتماعی به یکی از مهمترین عرصههای شکلگیری و انتقال این تصویر تبدیل شدهاند.
شاخص توسعه سفر و گردشگری (Travel & Tourism Development Index) یکی از مهمترین ابزارهای بینالمللی برای بررسی این موضوع است که کشورها تا چه اندازه برای توسعه صنعت سفر و گردشگری آماده هستند.
اکوادور نام خود را از خط استوا گرفته است. در 26 کیلومتری شمال کیتو (پایتخت)، یادمان خط استوا (Mitad del Mundo) ساخته شده است. این داستان نشان میدهد که «نادرهای طبیعی» چگونه میتوانند برند یک کشور را جهانی کنند.
این داستان میگوید چطور یک کشور کوچک بدون منابع عظیم و بدون جاذبههای خیرهکننده، با تکیه بر «ثبات، قانونمداری و سبز بودن»، برندی منحصربهفرد در سایه دو غول ساخته است.
این داستان میگوید چطور یک کشور آند با بحرانهای عمیق، با تکیه بر میراث باستانی و تنوع کشاورزی خود، برند ملی جدیدی ساخت.
این داستان میگوید چطور یک کشور آفریقایی با سرمایهگذاری روی «رنگ، فرهنگ و ثبات»، برندی متمایز و ماندگار ساخته است.
امروز قزاقستان یکی از مقاصد اول سرمایهگذاری خارجی در منطقه، میزبان نمایشگاههای بینالمللی (اکسپو 2017)، و کشوری با برند «فرصتهای جدید» است.
ازبکستان تا یک دهه پیش، یکی از بستهترین کشورهای جهان بود. ویزا سخت، زیرساخت گردشگری ضعیف، و تصویری مبهم از گذشته پرافتخارش. اما این کشور در سالهای اخیر، یکی از سریعترین تحولات را در حوزه گردشگری تجربه کرده است.
این داستان میگوید چطور یک کشور میتواند با تکیه بر «تخصص گرایی»، «کیفیت بالا و قیمت رقابتی»، و «بازاریابی هوشمندانه»، در یک صنعت خاص به برند جهانی تبدیل شود.
نیوزیلند در دهه 1990 کشوری بود دورافتاده، با اقتصاد کشاورزی، و برندی مبهم در جهان. مردم جهان نیوزیلند را با «گوسفند، راگبی و کیوی» میشناختند، اما هیچکدام یک برند قدرتمند نبود. امروز نیوزیلند یکی از موفقترین نمونههای برندسازی ملی در جهان است. شعار «100٪ خالص نیوزیلند» بیش از 25 سال است که پابرجاست و گردشگری نیوزیلند را از 1.6 میلیون به 3.6 میلیون نفر رسانده است.
ترکیه بدون نفت اوپکی، بدون بلندترین برج جهان، بدون جزایر مصنوعی، با یک صنعت توانسته برند ملی خود را در 150 کشور جهان تثبیت کند: سریالهای تلویزیونی.