در روابط بین‌الملل قرن بیست‌ویکم، تعاملات میان کشورها بیش از آنکه متکی بر ابزارهای نظامی یا اقتصادی (Hard Power) باشد، بر پایه دیپلماسی فرهنگی، آموزش و ارتباطات بین‌المللی شکل می‌گیرد. طبق نظریه سازنده‌گرایی (Constructivism)، واقعیت سیاسی جهان را ایده‌ها، هویت‌ها و هنجارهای مشترک می‌سازند.

توسعه گردشگری پایدار و مدیریت برند مقصد، یکی از پویاترین حوزه‌های رشد اقتصادی و تمایز برندهای ملی در جهان به شمار می‌رود. بسیاری از کشورها در حال گذار از اقتصادهای متکی بر منابع به سمت رشد گردشگری‌محور هستند. در این میان، ژئوپارک‌های جهانی یونسکو (UNESCO Global Geoparks) به‌عنوان دارایی‌های استراتژیک برای توسعه پایدار، حفاظت از محیط‌زیست و توانمندسازی جوامع محلی شناخته می‌شوند.

در روزگاری که تصویر ایران در رسانه‌های بین‌المللی غالباً تحت تأثیر روایت‌های یک‌سویه قرار دارد، سفرنامه تصویری جی پال‌فری (Jay Palfrey)، مستندساز و بلاگر بریتانیایی، زاویه‌ای متفاوت از واقعیت‌های جامعه، فرهنگ و زیرساخت‌های ایران را به تصویر کشیده است.

در جهان امروز، برندسازی ملی دیگر صرفاً به تبلیغات سنتی، تولید شعارهای رسانه‌ای یا طراحی کمپین‌های گردشگری محدود نمی‌شود. قدرت نرم کشورها بیش از گذشته به توانایی آن‌ها در ترکیب میراث فرهنگی، کیفیت محصولات، استانداردهای بین‌المللی و نوآوری‌های دیجیتال وابسته است.