این داستان جنبههای قابل استفاده از مدل تنوعبخشی اقتصادی و برندسازی شهری را به عنوان یک مطالعه موردی مرور میکند.
پایانههای مرزی پیشرفته ایران را شاید بتوان دروازههای تجاری و ترانزیتی کشور به جهان نامید. پایانههایی که ایران را به ترکیه و اروپا (بازرگان)، به افغانستان و پاکستان و هند (دوغارون)، و به عراق (تمرچی و مهران و شلمچه) متصل میکنند. در این پرونده، از این شاهراههای زمینی و ظرفیت برند شدنشان میگوییم.
این داستان میگوید چطور یک کشور کوچک (4.5 میلیون نفر) با تکیه بر موقعیت استراتژیک و قوانین هوشمندانه، برندی فراتر از یک پروژه مهندسی ساخته است.
این داستان میگوید چطور یک کشور کوچک بدون منابع عظیم و بدون جاذبههای خیرهکننده، با تکیه بر «ثبات، قانونمداری و سبز بودن»، برندی منحصربهفرد در سایه دو غول ساخته است.
امروز قزاقستان یکی از مقاصد اول سرمایهگذاری خارجی در منطقه، میزبان نمایشگاههای بینالمللی (اکسپو 2017)، و کشوری با برند «فرصتهای جدید» است.
این داستان میگوید چطور روسیه با سازماندهی منظم، مشارکت بخش خصوصی و رسانه، و استفاده از قدرت نرم فرهنگی، برند صادراتی خود را در جهان تثبیت میکند.
استونی در 1991 پس از فروپاشی شوروی، کشوری فقیر با زیرساخت ویران بود. امروز، پس از سه دهه، برند ملی استونی «دولت دیجیتال» و «جامعه بدون بوروکراسی» است. یک شهروند استونیایی 99 درصد خدمات دولتی را بدون مراجعه به اداره انجام میدهد: رأی میدهد، مالیات میدهد، شرکت ثبت میکند، نسخه پزشکی میگیرد، همه از طریق گوشی موبایل.
امارات متحده عربی در دو دهه اخیر تلاش گستردهای برای ساخت یک برند ملی مدرن، جهانی و آیندهگرا انجام داده است. این کشور با استفاده از سرمایه نفتی، توسعه زیرساختها، معماری نمادین، رسانه، گردشگری و تجارت بینالمللی توانست تصویری متفاوت از خود در جهان ایجاد کند.