در جهان امروز، تصویر بینالمللی کشورها بیش از آنکه در بیانیههای رسمی شکل گیرد، در بستر تجربیات زیسته و روایتهای بدون واسطه گردشگران مستقل بازتعریف میشود. واکاوی مجموعه سفرنامههای تصویری «احمد البدوی» (Ahmed Elbadawy)، بلاگر و مستندساز پرمخاطب مصری که به بیش از 90 کشور جهان سفر کرده و در ارزیابی نهایی خود ایران را «زیباترین و دوستداشتنیترین مقصد گردشگری» نامیده فرصتی استثنایی برای تحلیل برند ملی ایران فراهم میسازد.
بسیاری از کشورها سالانه میلیاردها دلار صرف میزبانی یا حضور در کلانرویدادهای ورزشی میکنند، با این فرض که «دیدهشدن در عرصه جهانی» میتواند تصویر ذهنی جهان نسبت به آنها را دگرگون کند. بااینحال، پژوهشهای علمی جدید نشان میدهند که رابطه میان پوشش رسانهای صرف و ایجاد ارزش ماندگار برای برند ملی، بسیار ضعیفتر از آن چیزی است که تصور میشود.
روایت عینی و بیواسطه «یان» (Yan)، جهانگرد و مستندساز بینالمللی از کانال پرمخاطب Little Chinese Everywhere، دریچهای چندبعدی به جامعه، فرهنگ، هنر معماری و زیست روزمره در ایران میگشاید. او که سه بار به مناطق مختلف ایران سفر کرده، کشورمان را «پُر سوءتعبیرترین کشور جهان در رسانههای بینالمللی» مینامد.
چوگان را شاید بتوان قدیمیترین ورزش تیمی جهان نامید. بازی سوارکاران و شاهزادگان ایرانی که قرنها بعد به اروپا رفت و به پولو معروف شد. در این پرونده، از این بازی اصیل ایرانی و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
ورزش زورخانهای را شاید بتوان کهنترین ورزش ایران نامید. ترکیبی از قدرت، اخلاق، موسیقی و معنویت. جایی که مردان برای پرورش جسم و روح کنار هم جمع میشوند و آیین پهلوانی را زنده نگه میدارند. در این پرونده، از این آیین کهن و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
در عصر تسلط تصویر و روایت، سینما فراتر از یک صنعت سرگرمی، به ابزاری راهبردی برای نفوذ فرهنگی و دیپلماسی عمومی تبدیل شده است. پرسشی که ذهن بسیاری از تحلیلگران روابط بینالملل را به خود مشغول کرده، این است که چگونه قدرتهای نوظهور، بهویژه چین، از ظرفیتهای سینمایی خود برای شکلدهی به ادراکات بینالمللی و گسترش «قدرت نرم» خویش بهره میبرند.
برند ملی تک وجهی نیست و شامل ابعاد گوناگون سیاسی،علمی، فناوری و دینی است. اقتدار نظامی ایران بعد از عملیات وعده صادق بیسابقه بود و تصویر ایران بعد از این عملیات ارتقا پیدا کرد اما همچنان به وضعیت مطلوب خود نرسیده است.
اندونزی با جمعیت مسلمان بیش از 230 میلیون نفر، بزرگترین کشور مسلمان جهان، آرزوی دیرینهای دارد: تبدیل شدن به «قبله» جهانی صنعت مد مسلمانان. این آرمان در اسناد بالادستی کشور از جمله برنامه میانمدت توسعه ملی (RPJMN) 2025-2029 و آییننامه وزارت اقتصاد خلاق شماره 8/2025 تثبیت شده است که صنعت مد مسلمانان را به عنوان یکی از ستونهای اصلی اکوسیستم زنجیره ارزش حلال معرفی میکند.
پژوهشی که توسط کوسوپوجی چاتور باگوس ویکاکسونو از دانشگاه بینا نوسانتارا اندونزی انجام شده و در مجله INKUBIS: Jurnal Ekonomi dan Bisnis (2026) منتشر گردیده، با عنوان «محرکهای رفتار خرید سبز در میان زنان نسل Z در جابودتابک، اندونزی: نقشهای برچسبگذاری زیستمحیطی، تصویر برند سبز، بازاریابی زیستمحیطی و اینفلوئنسرهای پایداری» بهطور جامع به بررسی این موضوع پرداخته است.
در دو دهه اخیر، موج کرهای یا «هالیو» به یکی از تأثیرگذارترین پدیدههای فرهنگی جهان تبدیل شده است. آنچه بهعنوان یک صنعت سرگرمی محلی در کرهجنوبی آغاز شد، امروز به ابزاری قدرتمند برای دیپلماسی عمومی، برندسازی ملی و کسب قدرت نرم در عرصه بینالمللی بدل شده است.
آیا میتوان یک کشور را همزمان «قدرتمند» و «منزوی» توصیف کرد؟ پاسخ این پرسش در مطالعه موردی اسرائیل طی سالهای 2023 تا 2026 بهخوبی نمایان شده است.
جمهوری ترکیه در سالهای اخیر دستخوش تغییرات ساختاری عمیقی در سطوح داخلی و خارجی شده است. این تغییرات نتیجه تحولات سریع در جامعه بینالمللی و نیاز مبرم به انطباق از طریق تغییر است. اما مهمترین عاملی که نیاز به برندسازی مجدد را تشدید کرده، بحران اقتصادی بوده است؛ بحرانی که گردشگری را به راهبردی کلیدی برای بازیابی ملی تبدیل کرده است.
وقتی نام یک کشور را میشنویم، گاهی چیزی بیش از تاریخ و فرهنگ آن در ذهنمان شکل میگیرد؛ تصویری از آینده. کشوری که با فناوریهای پیشرفته، دانشگاههای معتبر، شرکتهای نوآور، استارتاپها و محصولات جدید شناخته میشود، فقط یک اقتصاد قدرتمند ندارد؛ تصویری از توانایی خود برای ساختن آینده ایجاد کرده است.
شاید کمتر کسی تصور کند کشوری که تنها حدود 15 درصد از جمعیت شش میلیون نفری آن مسلمان هستند، امروز به عنوان موفقترین مقصد گردشگری حلال در میان کشورهای غیرعضو سازمان همکاری اسلامی (OIC) شناخته شود.
آیا فرهنگ، دیپلماسی عمومی، آموزش، نوآوری و اعتبار بینالمللی میتوانند به خلق ثروت برای یک کشور منجر شوند؟ پژوهش تازهای که در سال 2026 منتشر شده، با استفاده از مدلهای اقتصادسنجی نشان میدهد قدرت نرم تنها یک مفهوم سیاسی یا فرهنگی نیست، بلکه میتواند یکی از عوامل مؤثر در افزایش ارزش اقتصادی برند ملی باشد. این یادداشت ضمن مرور یافتههای پژوهش، نقاط قوت و محدودیتهای آن را بررسی کرده و پیامدهای آن را برای سیاستگذاری برندسازی ملی در ایران تحلیل میکند.
رئیس جمهور سنگال با انتصاب یک کارآفرین بین المللی به جای یک دیپلمات، معادلات جدیدی در عرصه قدرت نرم آفریقا رقم زد
ورزش، مالکیت فکری و دیپلماسی عمومی؛ تبدیل به سه ضلعی استراتژی جدید استرالیا برای تبدیل میزبانی المپیک 2032 به یک سرمایه ملی 10ساله شده است.
در جهان امروز، اندازه جغرافیایی، جمعیت یا منابع طبیعی تنها عوامل تعیینکننده جایگاه کشورها نیستند. کشورها علاوه بر رقابت اقتصادی، وارد رقابتی جدید شدهاند؛ رقابت بر سر ادراک، اعتبار و تصویری که در ذهن جهان ایجاد میکنند.
جام جهانی فوتبال بزرگترین رویداد ورزشی جهان است، اما برای بسیاری از کشورها این رقابت تنها یک تورنمنت ورزشی نیست. دولتها از میزبانی جام جهانی بهعنوان ابزاری برای افزایش قدرت نرم، بهبود تصویر بینالمللی، جذب سرمایهگذاری، توسعه گردشگری و تقویت جایگاه ژئوپلیتیکی خود استفاده میکنند.
جام جهانی فوتبال بزرگترین رویداد ورزشی جهان است، اما برای بسیاری از کشورها این رقابت تنها یک تورنمنت ورزشی نیست. دولتها از میزبانی جام جهانی بهعنوان ابزاری برای افزایش قدرت نرم، بهبود تصویر بینالمللی، جذب سرمایهگذاری، توسعه گردشگری و تقویت جایگاه ژئوپلیتیکی خود استفاده میکنند.