در شش مقاله قبل، از چیستی برند ملی تا مؤلفههایش، از نیاز ایران تا تجربه کشورهای موفق، از باورهای غلط تا شاخصهای اندازهگیری را مرور کردیم.
اگر شورای راهبردی روابط خارجی قرار است اتاق فکر سیاست خارجی ایران باشد، چرا هنوز روایت جهانی ایران بیشتر توسط رسانهها و اندیشکدههای خارجی ساخته میشود تا نهادهای فکری خود ایران؟
چرم دستدوز ایرانی را شاید بتوان ظریفترین و ماندگارترین چرمهای جهان نامید. نقوش اسلیمی و ختایی و گل و مرغ که با دست بر روی چرم گوسفند و بز و گاو نقش میبندد. در این پرونده، از این هنر صنعت و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
سازهای سنتی ایران را شاید بتوان روح موسیقی ایرانی نامید. تار، سهتار، سنتور، کمانچه، نی، تنبک و دف، هر کدام صدای خاص خود را دارند و در دست استادان، شنونده را به دنیای دیگری میبرند. در این پرونده، از این سازهای روحنواز و ظرفیت برند شدنشان میگوییم.
این داستان میگوید چطور یک کشور کوچک محاصرهشده با تکیه بر «سرمایه فرهنگی و انسانی»، برندی فراتر از محدودیتهای سیاسی ساخته است.
برند ملی ایرلند بر «فناوری، سرمایهگذاری خارجی و قدرت نرم فرهنگی» استوار است و نشان میدهد که کشورهای کوچک نیز میتوانند در اقتصاد جهانی نقش بسیار بزرگ ایفا کنند.
بندر شهید رجایی را شاید بتوان قطب تجارت خارجی ایران و مهمترین کریدور صادرات و واردات کشور نامید. بندری که بیش از نیمی از تجارت خارجی ایران و بیش از ۸۵ درصد ترانزیت کانتینری کشور از آن عبور میکند. در این پرونده، از این شاهراه اقتصادی و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
فرودگاه بینالمللی شهید دستغیب شیراز را شاید بتوان مهمترین دروازه ورود گردشگران خارجی به قلب تمدن و فرهنگ ایران نامید. فرودگاهی که سالانه میلیونها مسافر را به سرزمین حافظ و سعدی و تخت جمشید منتقل میکند. در این پرونده، از این قطب هوانوردی جنوب و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
راهآهن تهران-تبریز-ارومیه را شاید بتوان اولین کریدور بینالمللی ریلی ایران نامید. خط آهنی که پایتخت را به شمال غرب و از آنجا به ترکیه و اروپا متصل میکند. در این پرونده، از این مسیر استراتژیک و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
اگر معاونت امور زنان و خانواده مسئول ارتقای جایگاه زنان و خانواده در ایران است، چرا هنوز بخش بزرگی از زنان، میان تواناییها و فرصتهای واقعی خود شکاف احساس میکنند و تصویر زن ایرانی در جهان، همچنان عمدتاً بحرانی و سیاسی باقی مانده است؟
این داستان میگوید چطور یک کشور کوچک در شمال اروپا، با تکیه بر «طراحی انسانمحور» و «اعتماد اجتماعی»، برندی جهانی ساخته که فراتر از محصولاتش، یک «سبک زندگی» را به جهان صادر میکند.
این داستان میگوید چطور اتریش با تمرکز بر «احساس زیستن» و نه صرفاً جاذبههای فیزیکی، و با کمپینهای بازاریابی خلاقانه و نوآورانه (از NDA تا The Austrian Synapse)، برند خود را در جهان تثبیت کرده است.
این داستان میگوید چطور یک کشور کوچک (۴.۵ میلیون نفر) با تکیه بر موقعیت استراتژیک و قوانین هوشمندانه، برندی فراتر از یک پروژه مهندسی ساخته است.
این داستان میگوید چطور یک کشور فقیر با صادرات نیروی کار ماهر و ساده، برند ملی خود را ساخته و میلیاردها دلار ارز به کشور بازگردانده است.
ازبکستان تا یک دهه پیش، یکی از بستهترین کشورهای جهان بود. ویزا سخت، زیرساخت گردشگری ضعیف، و تصویری مبهم از گذشته پرافتخارش. اما این کشور در سالهای اخیر، یکی از سریعترین تحولات را در حوزه گردشگری تجربه کرده است.
ارمنستان کشوری با جمعیت کمتر از ۳ میلیون نفر، محصور در خشکی، با منابع طبیعی محدود و همسایگان نهچندان دوست. اما این کشور کوچک قفقاز، یکی از پیشرفتهترین اکوسیستمهای استارتاپی در منطقه اوراسیا را ساخته است.
قطر تا سه دهه پیش در جهان گم شده بود. کشوری کوچک در حاشیه خلیج فارس با جمعیت کمتر از ۳۰۰ هزار نفر. نامش در رسانههای جهان نمیآمد. اما قطر تصمیم گرفت برند ملی خود را نه با موشک و پول نفت، که با **رسانه و دیپلماسی عمومی** بسازد. امروز شبکه الجزیره در صدها میلیون خانه جهان دیده میشود. قطر میزبان جام جهانی ۲۰۲۲ بود و نام خود را در تاریخ ثبت کرد.
سنگاپور در سال ۱۹۶۵ از مالزی اخراج شد. استقلال اجباری، بدون منابع طبیعی، بدون آب شیرین، بدون ارتش، بدون بازار. نخستوزیر وقت سنگاپور در مصاحبهای گریه کرد. امروز سنگاپور برند «کارآمدی، نظم، ثبات و ثروت» را در جهان دارد.
تیم ملی فوتسال ایران را شاید بتوان سلطان بیمنازع فوتسال آسیا و یکی از قدرتهای اول جهان نامید. رکورددار تعداد قهرمانی در آسیا، حضور همیشگی در جام جهانی، و سبکی که تحسین جهانیان را برانگیخته است. در این پرونده، از این غول پنهان ورزش ایران و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
هفته دفاع مقدس و رزمایشهای نظامی ایران را شاید بتوان ماندگارترین و تأثیرگذارترین برندهای دفاعی-فرهنگی انقلاب اسلامی نامید. هشت سال مقاومت در برابر تجاوز بعثیون و پس از آن، نمایش اقتدار و بازدارندگی از طریق رزمایشهای منظم نیروهای مسلح، ایران را به یک قدرت بیبدیل در منطقه و جهان تبدیل کرده است. در این پرونده، از این نماد غیرت و مقاومت ملی و ظرفیت برند شدنش میگوییم.