این داستان میگوید چطور یک کشور کوچک با منابع طبیعی محدود، با تمرکز بر «کیفیت زندگی» و «سرمایهگذاری روی انسان»، برندی ساخته که فراتر از محصولات صادراتی (نوکیا، بازی موبایل کلش آو کلنز، و محصولات چوبی)، یک «الگوی جهانی» شده است.
فنلاند نمونهای است که نشان میدهد یک کشور کوچک با سرمایهگذاری در آموزش، نوآوری، رفاه و طبیعت، میتواند برندی جهانی و مثبت بسازد.
بندر شهید رجایی را شاید بتوان قطب تجارت خارجی ایران و مهمترین کریدور صادرات و واردات کشور نامید. بندری که بیش از نیمی از تجارت خارجی ایران و بیش از ۸۵ درصد ترانزیت کانتینری کشور از آن عبور میکند. در این پرونده، از این شاهراه اقتصادی و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
جاده ترانزیتی شمال-جنوب ایران را شاید بتوان مهمترین کریدور حمل و نقل در غرب آسیا نامید. مسیری که دریای خزر را به خلیج فارس و دریای عمان متصل میکند و مسافت حمل کالا از هند و چین به اروپا را تا ۴۰ درصد کاهش میدهد. در این پرونده، از این شاهراه تجاری و ظرفیت برند شدنش میگوییم.
اگر مرکز پژوهشهای مجلس اتاق فکر حکمرانی ایران است، چرا هنوز بخش بزرگی از سیاستگذاری کشور در افکار عمومی، غیرعلمی و کوتاهمدت به نظر میرسد؟
اگر آموزش و پرورش مسئول تربیت نسل آینده ایران است، چرا بخشی از نسل جدید نه روایت رسمی ایران را باور میکند و نه خود را بخشی از آینده آن میبیند؟
تیم ملی هاکی روی یخ بانوان ایران را شاید بتوان شگفتانگیزترین و الهامبخشترین تیم ورزشی ایران در دهه اخیر نامید. تیمی که در کشوری با آب و هوای گرم و کویری، روی یخ متولد شد، سه سال پس از تشکیل، نایب قهرمان آسیا شد، یک سال بعد قهرمان آسیا شد، و اکنون با لقب «شیرهای سفید» در قاره کهن میدرخشد. در این پرونده، از این رویداد تاریخی و ظرفیت برند شدنش میگوییم.