این داستان میگوید چطور یک کشور کوچک با منابع طبیعی محدود، با تمرکز بر «کیفیت زندگی» و «سرمایهگذاری روی انسان»، برندی ساخته که فراتر از محصولات صادراتی (نوکیا، بازی موبایل کلش آو کلنز، و محصولات چوبی)، یک «الگوی جهانی» شده است.
اگر مرکز پژوهشهای مجلس اتاق فکر حکمرانی ایران است، چرا هنوز بخش بزرگی از سیاستگذاری کشور در افکار عمومی، غیرعلمی و کوتاهمدت به نظر میرسد؟
این داستان میگوید چطور یک کشور کوچک (۴.۵ میلیون نفر) با تکیه بر موقعیت استراتژیک و قوانین هوشمندانه، برندی فراتر از یک پروژه مهندسی ساخته است.
عمان در منطقهای زندگی میکند که همسایگانش با آسمانخراشهای سر به فلک کشیده، جزایر مصنوعی و رویدادهای پرزرقوبرق برند ملی خود را ساختهاند. اما عمان راه دیگری انتخاب کرده است.
مالزی یکی از جذابترین و در عین حال پیچیدهترین نمونههای برندسازی ملی در جهان است. برخلاف فرانسه که برندش بر «فرهنگ و لوکس» تاریخی استوار است، یا سوئیس که بر «دقت و اعتماد» تکیه دارد، برند مالزی بر پایه مفاهیمی بنا شده که در جهان امروز به شدت ارزشمند هستند: تنوع فرهنگی، همزیستی مسالمتآمیز، غذای لذیذ و طبیعت بکر.